Alles gemeten. Maar wat met jouw lichaam?
Bijgewerkt op: 5 dagen geleden
Je weet hoeveel kilometer je gelopen hebt en aan welk tempo. Je telt je baantjes in het zwembad. Je horloge houdt je hartslag bij, je telefoon telt je stappen en vertelt je 's morgens hoe diep je geslapen hebt. Op de pasta staat een voedingstabel, op je weegschaal staat een getal, en aan de muur hangt een klok met de tijd.
Meten is weten. En tegenwoordig meten we zeer veel.Ook in voeding meten en wegen we. Maar wat weet je wanneer de voeding ons lichaam bereikt?
Dat meten werkt, is zelf ook gemeten
Neem de stappenteller. In 2007 verzamelden onderzoekers alle studies die ze konden vinden over mensen die er een kregen. Wie een stappenteller droeg, zette gemiddeld tweeduizend stappen per dag meer dan wie er geen had. Zonder trainingsschema en zonder coach: het toestelletje deed dat door alleen maar te tonen wat er al gebeurde (Bravata et al., JAMA, 2007).
Dan het bijhouden van je vooruitgang in het algemeen. In 2016 verscheen een overzicht van 138 experimenten met samen bijna twintigduizend deelnemers. Telkens werd de ene groep gevraagd zijn vooruitgang bij te houden en de andere niet. Wie het bijhield, haalde vaker zijn doel. Het effect was het grootst bij wie zijn cijfers ergens opschreef of ze aan iemand liet zien (Harkin et al., Psychological Bulletin, 2016).
En specifiek in voedings- en beweegprogramma's zochten onderzoekers uit welke onderdelen het verschil maken. Mensen hun eigen gedrag laten bijhouden kwam er als een van de duidelijkste uit: programma's die dat deden, werkten beter dan programma's die dat oversloegen (Michie et al., Health Psychology, 2009).
Drie keer hetzelfde patroon, met verschillende methodes en verschillende onderzoekers. Zien wat je doet, verandert wat je doet.
In de praktijk maken we daarvan graag gebruik om jou beter te helpen.
Wat meten we?
Bij een suikeranalyse draag je veertien dagen een klein glucosesensortje op je bovenarm en scan je het met je gsm. Ondertussen hou je bij wat je eet en drinkt, wanneer je sport en hoe je slaapt. De twee samen laten toe om in de eerste week je gewoontes in kaart te brengen, en die in de tweede week gericht te optimaliseren.
Een DNA-analyse legt daar een tweede laag onder, de constante. Die verandert namelijk niet mee curve-gewijs met wat je eet of doet. Het brengt jouw lichaam in kaart. Je hormoonbalans, hoe je omgaat met vetten, suikers en cafeïne, en zoveel meer.
En dus… waar zorgt het voor?
Het zijn helaas geen wondermiddelen. Het gaat niet alles zomaar voor jou veranderen, het zorgt ervoor dat je net minder moet veranderen.
Een plan zonder data verandert veel dingen tegelijk, want dan moet je gaandeweg uitzoeken wat voor jou werkt. Met je eigen data erbij, weten we meteen wat het meest kans op slagen heeft. Bij de ene blijkt het aan de hoeveelheid brood bij het ontbijt te liggen, bij de andere aan het tijdstip waarop ze de avondmaaltijd neemt en bij een derde aan de belegde broodjes elke dinsdag. Drie heel verschillende ingrepen, en alle drie een pak kleiner dan een volledige ommezwaai. Minder veranderen betekent zo ook: langer vol te houden.
Je ziet waarom en je ziet het meteen. Dat is het verschil tussen iets doen omdat het moet en iets doen omdat je met eigen ogen gezien hebt wat het uithaalt. Wie zwart op wit ziet dat haar ontbijt de rest van haar dag hypothekeert, hoeft niet meer overtuigd te worden om daar iets aan te veranderen.
En dat werkt door. Je rapport blijft van jou, ook als het sensortje er allang af is. Over een half jaar kan je er nog naar teruggrijpen en dat is precies wat een gewoonte laat plakken: je weet nog waaróm je het doet.
Benieuwd wat het voor jou kan doen? Wacht niet tot januari met je goede voornemens. Vraag vandaag naar meer info.

Opmerkingen